„Gdy to się zacznie dziać, wyprostujcie się i podnieście głowy, gdyż zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21,28)
Drogie Siostry, drodzy Bracia, Przyjaciele,
Adwent to okres przygotowań na przyjście Jezusa. Przez wiele stuleci w zachodnich kościołach liturgicznych był to, podobnie jak Wielki Post, okres pokuty. Chociaż chodzi o upamiętnienie Jego pierwszego przyjścia dwa tysiące lat temu, dotyczy on również Jego powtórnego przyjścia podczas Sądu Ostatecznego i konieczności przygotowania się na to poprzez szczerą pokutę.
Postrzeganie jednak Adwentu tylko jako okresu pokuty nie jest fortunne i nie do końca opisuje istotę tego czasu. Adwent to również, jeśli nie przede wszystkim, oddech ulgi, poczucia wyzwolenia, odwagi aby zacząć od nowa, woli aby przeszłość nie kładła się cieniem na teraźniejszości i nadziei na zgodę pomiędzy Bogiem, człowiekiem i stworzeniem.
W czasie Adwentu najczęściej mówi się o wyzwoleniu z niewoli – od faraonów, Herodów i cezarów, którzy dominują nad nami i światem. Obejmuje to również współczesne opresyjne systemy polityczne i gospodarcze, a także ucisk psychologiczny i duchowy.
Podkreślany jest powrót z wygnania – z życia w Babilonie, syna marnotrawnego z obczyzny. Wygnanie jako metafora ma znaczenie polityczne i ekonomiczne, a także psychologiczne i duchowe. Odnosi się do separacji i wyobcowania, które najczęściej charakteryzują nasze życie, czyli oddzielenie od tego, do czego należymy. Powrót z wygnania oznacza ponowne połączenie się z tym, od czego się wyobcowaliśmy.
A obraz światła w ciemności? Opowieści o narodzinach Jezusa są pełne symboliki światła. Gwiazda na nocnym niebie prowadzi mędrców do Jezusa, aniołowie śpiewają pasterzom w środku nocy. Podobnie jak wyzwolenie z niewoli i powrót z wygnania, światło w ciemności jest archetypowym obrazem ludzkiego pragnienia. Nie jest przypadkiem, że kiedy chrześcijanie w IV wieku formalnie ustalili datę narodzin Jezusa, wybrali przesilenie zimowe: czas, kiedy światło zaczyna pokonywać ciemność.
I wreszcie dominujące uczucie tęsknoty i spełnienia. Pragniemy wyzwolenia z niewoli egipskiej, powrotu z wygnania, na które sami się często skazujemy, nadejścia światła. Opowieści o narodzinach, a także Ewangelie i cały Nowy Testament podkreślają, że to, co wydarzyło się w Betlejem, jest spełnieniem naszych najgłębszych pragnień.
Adwent powinien dotyczyć tego wszystkiego. Jest to okres oczekiwania, tęsknoty i pragnienia innego rodzaju życia i innego rodzaju świata.
I spełnienia wszelkich oczekiwań, pragnień i tęsknot życzymy Wam wszystkim.
Wojciech Baran
Prezes Kolegium Kościelnego
ks. Michał Jabłoński
Proboszcz Parafii
Rozkład nabożeństw świątecznych:
20 grudnia 2025 r. (sobota) – zborowe spotkanie wigilijne – godz. 16.00.
21 grudnia 2025 r. (niedziela) – 4. Niedziela w Adwencie – nabożeństwo – godz. 10.30.
24 grudnia 2025 r. (środa) – Wigilia – nabożeństwo – godz. 10.30
25 grudnia 2025 r. (czwartek) – Święta Narodzenia Pańskiego – nabożeństwo z Wieczerzą Pańską – godz. 10.30.
26 grudnia 2015 r. (piątek) – II Dzień Świąt – nabożeństwo – godz. 10.30.
28 grudnia 2025 r. (niedziela) – 1. Niedziela po Narodzeniu Pańskim – nabożeństwo – godz. 10.30.
31 grudnia 2025 r. (środa) – Zakończenie roku – nabożeństwo – godz. 17.00.
1 stycznia 2026 r. (czwartek) – Nowy Rok – nabożeństwo z Wieczerzą Pańską – godz. 17.00.
Osoby, które pragną odwiedzin duchownego przed Świętami, proszone są o kontakt z Proboszczem – tel. 605 680 557.










Ks. Michał Jabłoński jest proboszczem parafii od roku 2008. Absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie i wydziału teologii ewangelickiej New College Uniwersytetu w Edynburgu. Ordynowany na pastora KER 25 maja 1995 r. Przed objęciem parafii warszawskiej służył w parafiach w Pstrążnej i Strzelinie. 


