Dietrich Buxtehude (1637-1707)
Passacaglia d-moll, BuxWV 161

Johan Sebastian Bach (1685-1750)
Sinfonia z Actus tragicus, BWV 106
(opracowanie Félix-Alexandre Guilmant)
Fuga g-moll, BWV 578

Robert Schumann (1810-1856)
Vier Skizzen für den Pedalflügel, op. 58
1. Nicht schnell und sehr markiert
2. Nicht schnell und sehr markiert
3. Lebhaft
4. Allegretto

Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847)
Allegro, Chorał i Fuga d-Moll/D-Dur (1844)

Gerard Bunk (1888-1958)
Einleitung, Variationen und Fuge über ein altniederländisches Volkslied, op. 31

Christian Drengk urodził się w 1988 roku w Weimarze. Studiował we Fryburgu w ramach stypendium Niemieckiej Narodowej Fundacji Akademickiej i Europejskiej Fundacji Kultury. Po ukończeniu studiów magisterskich w zakresie muzyki kościelnej i dyrygentury orkiestrowej, w 2016 roku uzyskał solistyczny dyplom organowy z wyróżnieniem.

Jego nauczycielami byli wybitni muzycy: Martin Schmeding, Zsigmond Szathmáry, Lutz Köhler i inni. Uczestniczył w wielu mistrzowskich kursach organowych m.in. u Daniela Rotha, Jacquesa van Oortmerssena, Edgara Krappa, a rozwój w zakresie dyrygentury zawdzięcza pracy z Manfredem Schreierem, Nicolasem Pásquetem i Hansem Michaelem Beuerle.

Od 2019 roku związany jest z kościołem miejskim św. Reinoldiego w Dortmundzie. W tym głównym kościele Westfalskiego Kościoła Regionalnego jako Reinolkantor jest organistą, gdzie ma do dyspozycji nowe dwuczęściowe organy Mühleisen (2022), jest również dyrektorem artystycznym Chóru Bachowskiego w Dortmundzie.

Występował na festiwalach w kraju i za granicą, współpracuje ze znanymi chórami i orkiestrami. W swoim dorobku ma liczne nagrania telewizyjne i radiowe.

Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1847)
I Sonata f-moll op. 65
Allegro moderato e serioso
Adagio
Andante Recit
Allegro assai e vivace

Max Reger (1873-1916)
Melodia op. 59 nr. 11

Friedrich Wilhelm Markull (1816-1887)
Sonata op 56 „Nun danket alle Gott"
Allegro maestoso
Andantino
Vivace-Finale

Marco Enrico Bossi (1861-1925)
Intermezzo lirico
Scherzo g-moll

Giovammi Morandi (1777-1856)
Rondo con imitazione de campanelli

Petris Vasks (1946-)
Te Deum per organo /1991/

Roman Perucki, dyrektor Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, jest absolwentem gdańskiej Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki, w klasie organów prof. Leona Batora. Swoje umiejętności doskonalił uczestnicząc w mistrzowskich kursach organowych w kraju i za granicą.

Od 1997 roku jest profesorem macierzystej uczelni, a także I organistą katedry w Oliwie. Dzięki swej wiedzy i umiejętnościom powoływany jest w charakterze konsultanta do opiniowania projektów nowych instrumentów, remontów i restauracji historycznych organów w świątyniach na terenie całej Polski.

Artysta koncertuje w kraju i za granicą (od krajów europejskich, przez USA, Kanadę, Chiny Japonię, po Australię i Amerykę Południową). W swoim dorobku ma ponad 2500 recitali. Grał m.in. w katedrze Notre Dame w Paryżu, a także w katedrach w Gandawie, Lozannie (na nowych organach), Brukseli, Rydze. Prowadzi kursy mistrzowskie m.in. w Niemczech, Francji, Włoszech, Portugalii, Meksyku, Chorwacji oraz wykłady w uczelniach i szkołach muzycznych na terenie Polski.

Roman Perucki jest prezesem Pomorskiego Stowarzyszenia Musica Sacra, z którym organizuje m.in.: Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej w Oliwie, cykl koncertów Bliżej Bacha oraz Międzynarodowy Konkurs Organowy im. Jana Pieterszoona Sweelincka w Gdańsku, którego jest dyrektorem oraz jurorem. Jurorem jest także w międzynarodowych konkursach organowych m.in. w Kaltern (Włochy), Opawie (Czechy), Paryżu.

Roman Perucki zapraszany jest na znane międzynarodowe festiwale. Jako solista i kameralista występował m.in. z Orkiestrą Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, Orkiestrą Polskiej Filharmonii Kameralnej, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus.

Artysta ma w dorobku wiele nagrań płytowych (ponad 40 albumów) oraz dla Polskiego Radia i Telewizji, NDR, telewizji brytyjskiej oraz słowackiej.

Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1847)
I Sonata f-moll op. 65
Allegro moderato e serioso - Adagio –
Andante recitativo - Allegro assai vivace

Johann Pachelbel (1653-1706)
Ciacona in f

Max Reger (1873-1916)
Benedictus op. 59 nr. 9

Johann Ludwig Krebs (1713-1780)
Fuga na temat B-A-C-H

Arthur Honegger (1892-1955)
Choral d-moll

Georg Muffat (1753-1704)
Toccata VIII in G

Franz Liszt (1811-1886)
Preludium i Fuga na temat B-A-C-H

Jörg-Hannes Hahn studiował muzykę kościelną, grę na organach (m.in. pod kierunkiem Wernera Jacoba, Ludgera Lohmanna oraz w Paryżu u Marie-Claire Alain) i fortepianie oraz dyrygenturę. Jest dyrektorem artystycznym Bachchor i Bachorchester Stuttgart oraz kameralnego chóru Cantus Stuttgart, jak również kierownikiem cyklu MUSIK AM 13., jednego z najznaczniejszych festiwali muzyki sakralnej w Niemczech. Od 1996 prowadzi zajęcia z gry organowej w Wyższej Szkole Muzycznej w Stuttgarcie. W 1997 wykonał w ramach cyklu recitali wszystkie dzieła Maxa Regera, zaś w 2000 komplet kompozycji organowych Johanna Sebastiana Bacha (w ramach czternastotygodniowego cyklu koncertowego).

Występował z recitalami w większości krajów europejskich, w Izraelu, Ameryce Południowej, Stanach Zjednoczonych, Rosji, Japonii, Singapurze, Korei Płd. i Chinach. Był jurorem licznych konkursów organowych, jako visiting professor prowadził kursy mistrzowskie w wielu rodzimych i zagranicznych uczelniach, m.in. w Konserwatorium Verdiego w Mediolanie, Czajkowskiego w Moskwie, Maeda University w Tokio czy Uniwersytecie Sztuki w Seulu.

Nagrywał dla radia i telewizji, zarejestrował także szereg płyt. Znakomite recenzje zebrało jego nagranie kompletu dzieł organowych C.Ph.E. Bacha zrealizowane na słynnym historycznym instrumencie Marxa-Migendta w Berlinie-Karlshorst (Amalienorgel). Ponadto jest cenionym specjalistą współczesnej muzyki sakralnej, zarówno instrumentalnej, jak i wokalnej. W 2007 został nominowany profesorem Uniwersytetu Sztuki w Stuttgarcie, od 2018 jest redaktorem magazynu „Musik und Kirche", najważniejszego periodyku poświęconego muzyce kościelnej na terenie krajów niemieckojęzycznej Europy.

Johann Sebastian Bach (1685-1750)
             Fantasia super "Komm, Heiliger Geist" BWV 651  

 Theodore Dubois (1837-1924)
            Cantilène réligieuse (z cyklu Sept Pièces pour Orgue) 

 Peeter Süda (1883-1920) 
Basso ostinato 
Ave Maria   

            Scherzino       
            Preludium i Fuga g-moll 

 Rudolf Tobias (1873-1918)
            Nachtstück "Nun ruhen alle Wälder"
            (z cyklu 12 Choralvorspiele)  

Loius Vierne (1870-1937)
Lied

            Carillon de Longpont   
            (z cyklu 24 Pièces en style libre, op 31)

Ines Maidre-Aarvik - urodziła się w Estonii, gdzie ukończyła studia z zakresu fortepianu i organów na Estońskiej Akademii Muzycznej. Edukację muzyczną kontynuowała we Francji pod okiem Profesora Daniela Rotha, gdzie ukończyła klasę organów oraz w Niemczech, poszerzając umiejętności z zakresu gry na klawesynie. Ines Maidre-Aarvik specjalizuje się w interpretacji organowej z zakresu muzyki dawnej, współczesnej i epoki romantyzmu. Jest profesorem Uniwersytetu w Bergen i pomysłodawczynią cykli muzyki organowej, skupiających się na wybranej tematyce np. „Bells in the Organ”, „Swan Songs for the Organ”, „Cathedral by Giant Savings”. W ramach działalności naukowej artystka prowadzi kursy mistrzowskie i wykłady w Sielius Academy w Finlandii, Indiana University w Bloomington czy Ohio University w Atenach. Brała udział w licznych konferencjach i zjazdach naukowych dotyczących muzyki organowej m.in. w Stanach Zjednoczonych.

Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Koncert a-moll (wg. A. Vivaldiego) BWV 593
- (Allegro) / - Adagio / -Allegro

Robert Schumann (1810-1856)
4 Skizzen für Pedalflügel op. 58
            - Nicht schnell und sehr markiert 
- Nicht schnell und sehr markiert
- Lebhaht 
- Allegretto

Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Opracowanie chorałowe Schmücke dich, o liebe Seele BWV 654
Sonata triowa nr. 4 e-moll BWV 528
1.     Adagio/Vivace
2.     Andante
3.     Un poc'allegro
            Preludium i Fuga e-moll BWV 548

Jörg Abbing (b. 1969)
Improwizacja

Jörg Abbing - urodził się w Duisburgu w Niemczech w 1969 roku. Pierwsze studia w zakresie fortepianu i kompozycji odbył u Alexandra Meyera von Bremen, a w zakresie organów u Güntera Eumanna. Studiował luterańską muzykę kościelną, grę na organach, muzykologię, historię sztuki i literaturę niemiecką w Düsseldorfie i Saarbrücken (m.in. u profesorów: Almut Rößler i Volker Hempfling). Jego rozprawa doktorska koncentrowała się na utworach organowych Maurice'a Duruflé.
Od 1990 roku studiował grę na organach u Gastona Litaize w Paryżu. W 1994 roku uzyskał tytuł magistra w konserwatorium w Düsseldorfie, a w 1996 roku ukończył studia solistyczne, wykonując „Livre du Saint Sacrement" Messiaena. W Paryżu kontynuował naukę w ramach studiów indywidualnych: gry na organach u André Isoira i improwizacji u Naji Hakima.
Od 1995 roku jest dyrektorem muzycznym i organistą w kościele luterańskim św. Arnuala, a także profesorem Uniwersytetu Muzycznego w Saarbrücken (HfM Saar). W latach 2020-2024 pełnił funkcję prodziekana. Jest autorem publikacji poświęconych muzyce organowej    i kompozytorom, takich jak pierwsza biografia francuskiego organisty Jeana Guillou (2006).
Jörg Abbing do 2015 roku był również wykładowcą w Instytucie Muzyki Kościelnej Biskupa w Spirze. W latach 2023-2024 był profesorem wizytującym w klasie organów w Konserwatorium w Luksemburgu. Jest współzałożycielem cyklu koncertów „Muzyka w kościele św. Arnuala". Występował na koncertach i prowadził kursy mistrzowskie w całej Europie, USA i Australii. Ma na swoim koncie liczne nagrania radiowe, telewizyjne i płytowe.

Johann Sebastian Bach (1685-1750) 
Fantazja G-dur BWV 572

Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1847)
Sonata A dur, op. 65/3
Con moto maestoso – Andante tranquillo

 Bedřich Antonín Wiedermann (1883-1951)
Toccata i fuga f-moll 

Max Reger (1873-1916)
Gloria in excelsis Deo, op. 59

Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Passacaglia i fuga c-moll BWV 582

Michaela Káčerková studiowała grę na organach w Konserwatorium Praskim (Jan Hora), a następnie w Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze (Jaroslav Tůma). Następnie kontynuowała naukę na kursach mistrzowskich w Hochschule für Musik und Theater Felix Mendelssohn-Bartholdy w Lipsku (organy u Stefana Engelsa i klawesyn u Tobiasa Schadego). W trakcie studiów uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych pedagogów (Haralda Vogla, Martina Sandera, Lorenza Ghielmiego, Oliviera Latry'ego, Ludgera Lohmanna) i zdobywała nagrody w krajowych i międzynarodowych konkursach wykonawczych.

Obecnie łączy karierę solowej artystki z pracą z wieloma innymi solistami, orkiestrami i zespołami muzyki barokowej (Praska Radiowa Orkiestra Symfoniczna, Orkiestra Teatru Narodowego w Pradze, Capella Regia Praha, Karlowarska Orkiestra Symfoniczna i inne). Jej repertuar obejmuje muzykę wszystkich epok, od renesansu po utwory współczesne. Regularnie koncertuje w Czechach i innych krajach europejskich, a także w USA i Japonii. Od 2014 roku pełni funkcję dyrektora Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego im. J. C. F. Fischera, a w 2021 roku objęła stanowisko dyrektora jednej z najstarszych orkiestr w Europie – Orkiestry Symfonicznej Karlowych Warów. Ostatnio zaangażowała się w szeroko zakrojony projekt nagraniowy „Organy Historyczne w Karlowych Warach”.

Edward Elgar                          Vesper Voluntaries op. 14 (1889)
(1857-1934)                                       
Introduction. Adagio
I Andante
II Allegro
III Andantino
IV Allegretto piacevole
Intermezzo
V Poco lento
 VI Moderato
VII Allegretto pensoso
VIII Poco allegro
Coda. Adagio come prima

Viktor Honcharenko              Chaconne (1982)
(1959)

Peeter Süda                           Preludium i Fuga g-moll  (1914/1920)
(1883-1920)

Maurice Ravel                        Pavane pour une infante défunte (1899)
(1875-1937)

Oskar Merikanto                   Passacaglia op. 80 (1915)
(1868-1924)    

Kadri Ploompuu ukończyła Szkołę Muzyczną im. Georga Otsa (1979) w specjalnościach gry na organach oraz na fortepianie, a następnie Państwowe Konserwatorium Muzyczne (obecnie: Estońska Akademia Muzyki i Teatru) w Tallinnie (1985), w którym studiowała w klasach Lilian Semper (fortepian) oraz Hugo Lepnurma (organy).

Od 1990 jest organistką ewangelickiej Archikatedry NMP w Tallinie, a od 2013 również kierownikiem muzycznym tej świątyni. Od ponad 30 lat organizuje wydarzenia artystyczne w katedrze, m.in. cotygodniowe sobotnie półrecitale organowe, w ramach których występowali wirtuozi z całego świata. Koncertuje jako solistka i kameralistka w licznych kościołach estońskich oraz za granicą: w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Danii, Szwajcarii, Szwecji, na Łotwie, w Polsce, na Islandii, w Rosji czy w Finlandii. Jest stałą uczestniczką międzynarodowych festiwali w Tallinnie i w Parnawie, a także Organowego Tygodnia w Visby (Gotlandia).

W 2004 wydała pierwszą płytę zarejestrowaną na organach katedry w Tallinnie. Kolejne albumy to Strings of the Soul (2013) w wykonaniu tria Armonia (Oksana Sinkowa – flet, Alina Sakalouskaja – mandolina) oraz Organy Katedry w Tallinie: 100 lat organów Ladegasta-Sauera (2014, z organistką Piret Aidulo). W 2017 wraz ze skrzypkiem Urmasem Vulpem zrealizowała czwarte CD zawierające kompozycje Maxa Regera.

Alexandre Guilmant (1837-1911)
Marsz n.t.: "Lift up your Heads" G.F. Händla op. 15

Joseph Gabriel Rheinberger (1839-1897)
Cantilene z 11. Sonaty organowej d-moll op. 148 

Juliusz Łuciuk (1927-2020)
            Preludia Maryjne 

Michał Markuszewski (*1980) 
Dwa szkice w stylu romantycznym (improwizacja)  

Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Preludium i fuga h-moll BWV 544
Opracowanie chorałowe Schmücke dich, o liebe Seele BWV 654 

César Franck (1822-1890)
Pièce Heroïque z cyklu Trois Pièces, 1878

Max Reger (1873-1916)
            Introdukcja i Passacaglia d-moll op. posth.

Michał Markuszewski – absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, organy (J. Grubich), fortepian (K. Gierżod).

W 2007 roku ukończył studia (specjalizacja - improwizacja organowa) na Universität der Künste w Berlinie w klasie prof. Wolfganga Seifena. W 2008 roku ukończył studia podyplomowe w klasie mistrzowskiej prof. Christopha Bosserta w Hochschule für Musik w Würzburgu. 

W 2013 roku uzyskał tytuł Doktora Sztuki Muzycznej w dyscyplinie artystycznej instrumentalistyka, nadany przez Radę Wydziału Fortepianu, Klawesynu i Organów, Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. W roku 2018 ta sama Rada Wydziału przyznała mu tytuł Doktora Habilitowanego. 

Od października 2022 roku jest Profesorem    na Wydziale Muzyki Kościelnej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.

Do jego największych osiągnięć należą: II nagroda w konkursie Polskiej Muzyki Organowej XX wieku w Legnicy (1998), I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Organowej w Rumii (2000) i wyróżnienie za najlepsze wykonanie utworów Jana Sebastiana Bacha oraz nagroda prezydenta miasta Gdańsk, III miejsce na Międzynarodowym Konkursie Organowym w Zürychu-Wiedikon (2007).

Wystąpił z ponad 700 recitalami w prestiżowych sala koncertowych oraz na kilkudziesięciu międzynarodowych festiwalach w Polsce, na Litwie, Słowacji, Ukrainie, Białorusi, Wyspach Alandzkich, w Austrii (katedra w Wiedniu, Grazu, St. Florian), Czechach, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Portugalii, Luxembourgu, Belgii, Francji (Notre-Dame w Paryżu), Finlandii, Norwegii, Rosji (Katedra Katolicka w Moskwie), Szwajcarii (sala Kultur Kongreszentrum Luzern), Wielkiej Brytanii (Katedra św. Pawła w Londynie), we Włoszech oraz ponad 250 miastach w Niemczech (Gedächtnis-Kirche Berlin, Berliner Konzerthaus, Stadthalle Wuppertal, Marienbasilika Kevelaer, Bottrop-OrgelPLUS, Audimax Bochum, Maria Laach, Stiftskirche Tübingen, Schwäbisch Gmünd, Basilika Weingarten, Ulmer Münster, Abtei Marienstatt, St. Lambertus in Düsseldorf, katedry w Altenbergu, Bremie, Fuldzie, Paderbornie i Würzburgu). Koncertował również w Stanach Zjednoczonych (Katedra Narodowa w Waszyngtonie, Kościół     St. Thomas w Nowym Jorku), Hong-Kongu (Hong-Kong Cultural Center) oraz na dalekiej Syberii. 

 Dokonał również wielu nagrań płytowych (Organum Classics, Label Harp, DUX). Dwie jego płyty nagrane na zabytkowych organach Kościoła Reformowanego w Warszawie (DUX 0707) oraz na zabytkowych organach Śląska Opolskiego  nominowane były w dwóch kategoriach do nagrody FRYDERYK. Nagrywał również dla Polskiego Radia, Niemieckiego Radia SDR, Radia Czeskiego oraz telewizji.

Z jego inicjatywy i pod jego nadzorem w latach 2004-2008 odrestaurowano zabytkowe organy (firmy Schlag und Söhne z 1900 roku) w kościele Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie, gdzie od 2004 roku pełni funkcję organisty.

W 2018 roku został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką „Zasłużony dla kultury polskiej" i w 2024 medalem „Gloria Artis".